IstoryaHub

Medyo nabahala ako, dahil sa first time pa lang niya ito, ay may halog dugo ang katas namin, at ito ay bakat sa tela ng sofa. "Maghugas ka na lang muna, ako na ang bahala dito." wika ko sa kanya. Tumango lang siya, halata pa rin sa kanyang kilos ang iniindang sakit. Pagpasok niya sa banyo ay naghanap ako ng basahan, at nakita ko sa isang kabinet sa kusina ang isang powdered detergent. Medyo nangiti ako, dahil ayon sa commercial ay kaya daw tanggalin nito lahat ng klase ng mantas, kahit dugo. "Pwes, ngayong ko mapapatunayan kung ito ay totoo, o pawang kasinungalingan lamang." isip ko. Binasa ko ang basahan, at nilagyan ng naturang detergent. Pagkatapos ay pinabayaan ko na lang matuyo. Lumabas si Mia sa banyo, ika-ika ang paglakad, at aninag sa kanyang mukha ang sakit sa pagpitas ko sa bulaklak ng kanyang kabirhenan. Lumapit ako at niyakap ko siya, hinalikan at tinanong, "Okey ka lang? Medyo namumutla ka, gusto mo higa ka muna sa kuwarto mo?" Tumango siya, pero nang mapalingon sa sala ay nakitang magulo pa ito. "Ako na ang bahala diyan, sige na, higa ka na, susunod na lang ako pag tapos na akong magligpit dito." sabay halik uli sa kanya. Pumasok na siya sa kuwarto niya at nagumpisa na akong magligpit sa sala. Pagtingin ko sa relo ay alas-6 na, at nagtungo ako sa kanyang kuwarto. Tulog na siya, at dahan-dahan akong humiga sa kanyang tabi. Hindi ko maubos maisip na nakagawa na naman ako ng kalokohan, ngunit kahit papano kong baligtarin ang mundo, ay gagawa at gagawa pa rin ako, ito ay hindi ko na maipagkaila sa aking sarili. Nagising siya bandang alas-7 ng gabi, at hindi maipinta ang saya sa kanyang mukha, at pagbiling sa kanyang pagkakahiga ay sabing, "Hi… I love you…" Hindi ako makasagot agad, pero hindi pa rin niya ito pinansin. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko, dahil hindi ko naman talaga siya mahal. Yumakap siya ng mahigpit, at hinalikan ako, at pagharap ko sa kanya ay nagtanong, "Mia, hindi ko alam kung bakit pinabayaan kong umabot tayo ng ganito. Ayaw kong umasa ka na dahil na…" "Sshh… wag ka nang mag-explain pa, hindi ako humihingi ng paliwanag mo. Alam ko na may girlfriend ka, na mahal mo siya, at hindi ako umaasa na ipagpapalit mo ako sa kanya dahil lang may nangyari sa atin. I love you, and that's good enough for me." Hindi ako makapaniwala sa narinig ko, "Pero bakit naman sa dami ng lalake diyan eh, sa akin ka pa nain-love? Tapos, ako pa ang nauna sa iyo, hindi naman ako ganun ka-espesyal sa tingin ko." Nangiti lamang siya at sinabing, "Hindi ka mahirap mahalin, mabait ka, may sense of humor, at marunong kang makinig sa mga taong kausap mo. And totoo ka, hindi ka plastic, hindi mo tinatago ang totoo mong pagkatao. Alam ko lang na sa iyo lang ako nakaramdam ng ganito, kaya enough na sa akin yon. Wala akong hihingin sa ‘yo, minsan-minsan lang, kahit may siyota ka, pag ukulan mo lang ako ng konting oras mo." Lalong nabagabag ang aking damdamin sa sinabi niya, handa niyang ibigay ang sarili ng walang kapalit. Niyakap ko na lang siya, walang masabi.

Dumating si Irene, at muli naming sinundo sa airport kasama ang tita niya at mga pinsan. Unang kita ko pa lang sa kanya ay parang nakakita ako ng bukang liwayway matapos ang mahabang gabi, at aninag din sa kanyang mukha ang saya at pagmamahal. Umuwi kami sa kanila, at tila hindi kami mabaklas sa isa't isa, kung kaya't panay ang kantiyaw sa amin ng mga pinsan niya. "Hoy, baka magkapalit na kayo ng mukha! Lagi kayong magkapulupot diyan!" natatawa lang kami, pero hindi pa rin kami magkawalay. Kung puwede nga lang siguro ay matutulog kaming magkatabi sa kama niya, yun nga lang ay hindi puwede. Nagkasundo kaming magpunta uli sa Antipolo sa day off ko, at dun na lang kami matutulog. Kinaumagahan ng Linggo, gumising ako ng maaga at hinanda ang aming dadalhin sa Antipolo, at nilagay na sa kotse ng isa ko pang pinsan. May lakad kasi si Dave kaya hindi niya mapahiram sa akin ang kanyang sasakyan. Nagtungo ako kina Irene, at pagdating ko ay naliligo pa siya. Nagyosi na lang muna ako sa labas, at duon ay kinausap ako ni Aling Tibang. "Jun, wag mo naman sanang masamain, pero pag umaalis kayo ng ganyan, sana ay wag mo ring kakalimutan ang tama at mali. Hindi ko pinipigilan si Irene, yun lang sana ay tandaan mo rin na malapit na ang board exam mo, at dahil hindi ka pa stable, sa tingin ko ay kailangan gamitin niyo ang inyong isip, mahirap ang buhay ngayon." Sumangayon ako, at sinabi rin na wag na lang siyang magalala, dahil hindi pa rin kami nakakalimot sa katotohanan ng buhay. Sa wakas ay lumabas na si Irene, napakaganda, napakbango, at halos hindi ko napigilan ang sarili kong sunggaban siya, pero mabuti na lang at hindi ko ito nagawa. Sumakay na kami sa kotse at nagtungo sa Antipolo, dumaan muna sa Mcdo upang bumili ng hot chocolate at kape, at pagdating namin sa bahay ng pinsan ko ay alas-7 pa lamang. Habang nagaayos siya ng kuwarto ay nagluto na ako ng almusal, yung mga paborito niyang longganisang Vigan at toast. Pareho kaming gutom, kung kaya’t naubos lahat ang aking niluto, at pagkatapos maghugas ng pinggan ay nagtungo sa labas upang magpahangin. Umupo kami sa ilalim ng mga puno, magkayakap, habang pinagmamasdan ang magandang tanawin duon. "I've missed you, very much, there were times I just wanted to go home and be here with you." Hinalikan ko siya, "Oo nga eh, but we can't always get what we want, we have to make certain sacrifices. Like our relationship, maganda sana kung palagi tayong magkasama, but you have your work, and I have to review and pass my board, para meron tayong future for us. But I missed you too, and I can't imagine life without you." Yumakap siya ng mahigpit, ngumiti, at sinabing, "Why don't we go inside and you can show me just how much you missed me?" Hindi na siya nagdalawang salita, tumayo kami at nagtungo sa loob ng bahay.

Pagpasok pa lang sa kuwarto ay nagtagpo na agad ang aming mga labi, nagpalitan ng mga maiinit at mapupusok na mga halik, tila isang taong uhaw matapos maglakbay sa kalawakan ng disyerto. Walang pakundangan ang aming mga kamay sa paghimas sa buong katawan, at parang hindi na makapaghintay mailabas ang nagbabagang pagnanasa na bumabalot sa amin. Halos mapunit ang aming mga damit sa pagmamadaling tanggalin ang mga ito, upang magtagpo ang aming mga katawan, balat sa balat, init sa init. Humiga kami sa kama, magkayakap pa rin, ayaw bumitaw, habang nage-eskrima ang aming mga dila ay gumagala ang mga kamay. Lumapat ang kanyang katawan sa kama, at umangat ako ng bahagya upang mabigyang daan ang aking kamay sa malusog niyang dibdib. Hinimas ko ito ng aking palad, at sa bawat paghimas ay sumasabay ang paggiling ng kanyang balakang, at nang hindi ko na matiis ay binaba ko ang aking ulo at sinupsop ito, dinilaan, hinimod, pinisil-pisil, kinagat-kagat. Bumaba ang aking kamay sa kanyang bulaklak, sabay hagod dito, bahagyang pinatatamaan ang kanyang kuntil, ngunit sa tuwing makanti ito ay napapaangat ang kanyang puwet. Tinulak niya pababa ang aking ulo, papunta sa bulaklak na aking hinahagod, at pagdating duon ay diniin ng husto ang aking ulo papunta sa kanyang namamasang puwerta. Kiniliti ng dila ko ang kuntil, biglang lumipat sa hiwa, pabalik sa kuntil, at nang marinig kong, "Jjjuunn… ppleeaassee… uuuhhhh...", pinasok ko ang aking dila sa kanyang kasarapan, pinasok ng diretso, labas-masok at paikot-ikot, walang pakialam sa likidong tumutulo sa aking baba, naghalong katas niya at laway ko. Ramdam kong malapit na siyang labasan, ako man ay ganun din, binunot ko ang aking dila at sa pagpuwesto papatong sa kanya ay tinutok si manoy. Isang kadyot ay bumaon nang husto ang aking alaga, sagad hanggang sa dulo, at nagumpisang kumanyod ng mabilis, hayok na hayok sa aming pagiisang-laman. Ilang kanyod pa ay naramdaman kong nagumpisa na ang pag-agos ng aming katas, ang pagliyad ng kanyang likod, at pagdiretso ng aking mga binti’t hita. Naghalong sarap, sarap na walang kapantay, tila isang milyong maliliit na dila ng apoy na tumutupok sa aming pagkatao. Dumagan ang aking katawan sa kanya, walang marinig kundi ang aming paghinga at mabilis na tibok ng aming mga puso. Pagkaraan ng ilang sandali ay ramdam ko pa rin ang libog na nanalaytay sa aking katawan. Nagulat si Irene nang masalat niyang hindi pa rin humupa ang katigasan ng ulo ni manoy, bahagyang napangiti at sinakmal ito sabay taas-baba ng kamay sa aking mamasa-masang alaga. Nagtagpo muli ang aming mga labi, at muling sinimulan ang paglakbay papunta sa langit. Hinimas ko ang kanyang mga suso, paikot-ikot, at bawat hagod ay tila may kasamang kuryente sa pagitan ng aking palad at ng kanyang utong. Pumatong muli ako sa kanya, at sa pagpatong na ito ay agad namang naipasok ang aking manoy sa kanyang bulaklak na naguumapaw pa rin sa katas ng aming katatapos na pagtatalik. Bumaon ito, ngunit tila yata hindi pa nakuntento si Irene ay tinaas ang kanyang mga binti upang dumako sa aking likuran, at duon ay pinagkabit na parang isang tanikala, kinulong ang aking katawan at sabay diin nito upang lalong bumaon si manoy. Nagumpisa akong kumanyod, malalakas na pagbayo, habang ipit ng kanyang mga hita ang aking baywang. Palakas nang palakas ang bawat pagbayo, tila mababasag ang aking mga itlog tuwing hahampas sa gilid ng kanyang hiwa at madudulas na singit. Siniil ko siya muli ng mga maiiinit na halik sa labi, minsa’y kagat-kagat sa sobrang gigil ko sa kanya, tangan ang mga umaalog niyang suso, umaalog pataas-pababa kasabay ng bawat pagkanyod. Halos pumasok na pati mga itlog sa lakas at bilis ng pagbayo, pabilis ng pabilis, pilit lampasan ang langit na kanina lamang pinanggalingan. Sabay na kaming umuungol at napapasigaw sa tindi ng sarap na nararamdaman, hanggang sa lumapit na sa pinakatuktok ng kaligayahan… "Uuhhhmmmm... Aaahhhhh… Aaaaahhhh… AAAAHHHH!!!"

Muli akong dumagan sa kanya, lumapat ang aking ulo sa kanyang balikat, habang tila naman malalagutan siya ng hininga, halos mabali ang leeg sa pagkakatingala at pikit-matang dikit sa kama ang kanyang ulo. Nakabaon na ang kanyang mga kuko sa aking likod, habang napakagat naman ako sa kanyang balikat, pero hindi namin ito pansin, hindi pansin habang tuloy pa ring lumalabas ang aming mga katas, naguumapaw sa kanyang puwerta, umagos sa singit at nagbaha sa kama. Ilang kilig pa ay nagumpisang humupa ang init, at sa paghupang ito ay duon naramdaman ang pagod at panlalambot, hanggang tuluyan na kaming nakatulog sa ganung pagkakapuwesto... Bandang alas-dos na ng tanghali nang kami'y magising, ngunit kapwa ayaw umalis sa pagkakahiga, nanatili kaming magkayakap at nagbubulungan ng aming pagmamahal sa isat isa. Nakalipas ang isang oras ay naramdaman na rin namin ang gutom, kung kaya’t tumayo kami at sabay nag-shower. Sumakay kami sa kotse at naghanap na lamang ng makakainan, nagpopondo ng lakas para sa pagtatalik na alam naming magaganap uli sa pagbalik sa bahay. Pagbalik namin sa bahay, ay nagyaya siyang mag-swimming sa pool, at hindi na kami nagbihis, kundi nag-alis na lamang ng aming mga saplot at lumusong na hubo't hubad. Muli kaming nagtalik sa tabi ng pool, sa kusina habang nagluluto ng hapunan, at matapos makakain, nagpahinga lamang ng sandali ay inumpisahan na naman. Sa buong magdamag, pagising-gising kami, at sa bawat pagkakataon ay tila hindi kami nabubusog o nagsasawa sa isa’t isa. Dinatnan kami ng bukang liwayway na magkapatong, nagpapasarap, pagod ngunit ubod ng saya. Bumalik na kami sa bahay nila, at nagkasundong hindi muna magkikita ng 5 araw, dahil sa board exam ko na dalawang araw na lang bago maganap. Tatlong araw ang aking exam, at sa pagkatapos nito ay magkikita kaming muli. Pagbalik ko sa bahay ay puspusan na ang aking ginawang pag-review, hindi lumalabas ng bahay, walang TV, inom at kung ano pang maaaring makasira sa aking pagre-review. Dumating ang araw ng aking exam, nagkita kami nina George at Rico, magkakasama kami ng building ngunit magkakaibang kuwarto. Sabay kaming kumakain, at sabay umuuwi, diretso sa boarding house nila kung saan ako ay nag-transient muna upang malapit lang sa lugar ng exam.

Sa ikatlong araw ay medyo kabado pa rin kami, ngunit medyo masaya na at huling araw na. Lumabas ako ng alas-dos ng tanghali sa examination room, ngunit ala pa sila Rico at George. Nagtambay muna ako, at nagtext kay Irene upang ipaalam sa kanyang tapos na ang exams ko. Tumawag siya at sabing, "Love, I can't make it tonight, I have to fly out to Boracay for a photoshoot. I'll probably be there for about three days. I'm really sorry, this just came up." Wala naman akong magawa kundi sumunod na lang, dahil trabaho yun. "No, it's ok, don't think about it too much. I'll just probably have a couple of beers with Rico nd George. We'll have time when you get back. Anyway, try to get enough rest, and Irene? I love you…" "I love you, too. You be good now, you hear? Bye." Shit, isip ko na lang, wrong timing naman. Habang naghihintay ko sa mga barkada ko, naisip kong i-text si Mia. Lalabas daw siya ng alas-5, kung gusto ko daw ay magkita na lang kami sa may gate ng UST. Tinext ko na lang sina George na mauna na ko sa kanila, at may pupuntahan ako. Nagtungo ako sa tindahan, at nadatnan ko ang boss ko sa labas. Aninag sa kanyang mukha na hindi maganda ang timplada, hindi ko alam kung bakit. Nang makita ako ay lalong umasim ang mukha, tila nakainom ng sukang paumbong. Sinenyasan akong pumunta sa loob, pumasok kami sa kanyang maliit na opisina. Habang papasok ay napansin kong mayroong bagong staff, tinuturuan ni Stef. Pagdaan ko kay Stef ay nginitian ko siya, ngunit yumuko lang siya at tila hindi makatingin sa akin. Masama yata ito, isip ko, ano kaya’ng nangyari? Pinaupo ako ni boss, at walang pasakalyeng sinabi, "Jun, nakita mo siguro yung bagong staff diyan sa labas, kapalit mo yun. As of today, hindi ka na empleyado dito. Bibigyan kita ng dalawang linggong sweldo, mag-reconcile na kayo ni Stef sa mga stocks." Nabigla ako, hindi sukat akalain na ganun ang mangyayari. "Pero boss, bigla naman po yata. Bakit po, may nagawa ba po ako para masisante na lang ng ganyan?" salubong ang kilay ni boss, at sabing, "Alam mo Jun? Hindi ko gusto ang trabaho mo, palagi kang absent, at mabagal kang kumilos. Ngayon, aalis ako, at sa pagbalik ko, dapat tapos na kayong mag-reconcile ni Stef. Na kay Stef na yung 2 linggong sweldo mo, kunin mo na lang pag-alis mo mamaya." Iniwan niya ako at umalis sa tindahan.

Lumabas ako sa opisina at dumiretso kay Stef, "Stef, ano ba’ng nangyari, bakit bigla na lang akong sinisante ni boss? May nangyari ba nung wala ako?" Hindi pa rin makatingin sa akin si Stef, "Iniwan lang niya itong last sweldo mo, pati na yung 2 weeks salary, separation pay mo daw. Sorry ha? Hindi ko kasi alam na ganito ang mangyayari." Tinitigan ko siya at sinabing, "Magsabi ka nga ng totoo, Stef, ano ba talaga? Wala akong alam na ginawa ko para ganituhin ako. Siguro naman kahit paano dapat malaman ko ang totoo." Narinig ko ang bahagyang singhot ni Stef, at kahit nakayuko ay alam kong lumuluha siya. "Totoo kasi niyan Jun, kasalanan ko ang lahat. Hindi ko kasi nasabi sa ‘yo ang tungkol sa amin ni boss." Sumabat ako sa kanya, "Hindi mo alam Stef, na alam ko na ang tungkol sa inyong dalawa ni boss, matagal na." Napatingin siya sa akin, "Pano mo nalaman, eh, wala naman akong sinabi sa ‘yo?" tinignan ko siya ng diretso, "Naalala mo ba nung umuwi ka ng maaga? At kinuwento ko kung papano ko nalaman ang katotohanan. Hindi siya makaiimik, pero pinilit ko siyang sabihin ang dahilan ng pagkasisante ko. "Minsan kasi, magkasama kami, hindi ko napansin na pangalan mo pala ang nasasabi ko. Galit na galit siya, eh, bandang huli umamin din ako na nagkarelasyon tayo. Jun, sorry, hindi ko sinasadya, kung alam ko lang na ganyan ang mangyayari, hindi ko na sana inamin." tumutulo ang kanyang luha, at sa itsura niya ay lumambot ang puso ko. "Wag mo nang isipin yun, ganun talaga. Wala na akong magagawa, hanap na lang uli ako ng ibang trabaho." Tinignan niya ako ng matagal, tapos ay, "Ako na ang bahala sa mga stocks, hintayin mo ko sandali, kukunin ko lang yung sobre mo." Ilang sandali lamang ay bumalik na siya at inabot ang sobre, "Sorry talaga, Jun, kung..." pinigil ko ng daliri ko ang kanyang pagsasalita at sabing, "Ssshhh, sabi ko naman wag mo nang isipin yun. Ok lang ako. Siya, sige, aalis na ako." Akmang aalis na ako nang bigla akong hinalikan, at sabing, "I love you, sana..." Pero tumalikod na lamang ako, at lumabas paalis. Wala pang alas-singko, isang oras pa akong maghihintay kay Mia. Naisipan kong magpunta na lang muna sa Isetann para magpalipas oras, para makapagisip kung ano ang gagawin ko ngayong wala na naman akong trabaho.